Congres + Speech = Monkey on Fire

Het is óngekend wat zij allemaal doen in alle mogelijke uithoeken van dit land:

data analyseren, kinderen opvoeden, probleemjongeren opvangen, rechtsbijstand verlenen, medisch ingrijpen, kennisdelen, kennismaken, koken, clubhuis beheren, luisteren, het land omploegen, handhaven, de zieken wassen, beleid maken, verhalen vertellen, besturen, ouderen verzorgen, teambuilden, het verkeer regelen, samenwerken, problemen oplossen, ontwerpen en regeren.

Dat alles in de mix met hoop, verlangen, vragen, teleurstelling, optimisme, ambitie en strijdlust,
vierentwintig uur per dag.

Het is ongekend dat deze mensen in dit kleine landje (en ook over de grens en overzees) elke dag samen proberen er iets van te maken.

Het is ongekend en ook enorm ontroerend dat zij tot zoveel in staat zijn,
multitaskers zijn het.

Leest u even verder met mij mee?

Debaters, vakkenvullers, dromers, wegenbouwers, bakkers, vergadertijgers, wedstrijdfluiters, ondernemers, verpleegkundigen, deeltijdstudenten, dokwerkers, docenten, columnisten, fanfarevoorzitters, wijkbeheerders, buddy’s, grootouders, cassières, veilingmeesters, specialisten, suppoosten, vrijwilligers, innoveerders, koffiebareigenaren, boeren, voorleesmoeders, monteurs, natuurbeheerders, huisvaders, huisartsen, receptionisten, hoveniers, advocaten, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het is ongekend hoe al deze mensen zich dagelijks inzetten.

Allemaal aan elkaar verbonden mét verschillende geloofsovertuigingen, diverse afkomsten, tegenstellingen en wellicht ook met ieders eigen setje aan normen en waarden.

En hoe krijgen deze mensen dat voor elkaar?, of zoals de huidige generatie zou zeggen: #hoedan?

Omdat deze mensen erin geloven, de rotsvaste overtuiging hebben dat ze het samen kunnen fixen; elke dag opnieuw.

Wíe zijn deze mensen dan, Ramona, waar jij het de hele tijd over hebt?
Ik nodig u uit om om u heen te kijken, aanschouw de rijkdom aan partijgenoten en aspirant-partijgenoten.

Want dames en heren, wanneer ik het over deze mensen heb dan heb ik het natuurlijk over u en mezelf,

en besef dat wij met z’n allen, samen, grootse, grootse dingen kunnen bereiken,
zélfs als u niet in het bezit bent van gebloemde schoenen.

Ik dank U wel.

Deze speech is geschreven ter gelegenheid van het CDA-congres dat plaatsvond op 4 november 2017 in de Vereeniging, Nijmegen.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

by Ramona Maramis