Make Europeans Great Again

Europa. Ik ben geboren op dit continent en woon daarnaast praktisch al mijn hele leven op dat superkleine, goed georganiseerde en aangeharkt Nederlandse stukkie van die Europese krokante bodem. Europa. Knap continent hoor. Vooral omdat er nog zo veel uit te halen valt. Omdat het ramvol geschiedenis zit waardoor je Europa met heel je hart voor altijd wilt aaien en koesteren. Pijnlijke, mooie, vooruitstrevende, verlichtende, brute, belachelijke, en intens geschiedkundige momenten. Mogen we, even los van de verdrietige vluchtelingencrisis, Europa ook het meest civilized continent van deze planeet noemen? Beschaafd omdat we vrij zijn, vrij kunnen dansen op straat, in een club of voor een webcam (dit in tegenstelling tot Iran, waar een dansend instagrammeisje vorige week gearresteerd is). Civilized omdat wij recht hebben op gezondheidszorg, rechtsbijstand en sociale vangnetten voor als het even niet meer gaat, gezegend zijn met fijne infrastructuur zodat we overal makkelijk kunnen komen.  Supermakkelijk wegrijden van je Vinexwoning-woonerf tot ver buiten de landsgrenzen toeren naar Duitse dorpspukkels waar je nog nooit eerder van hebt gehoord. Wij Europeanen, wij Nederlanders zijn luxebeesten met een boel privileges. Ja ok, we betalen ons helemaal naar de tering qua belasting. Maar je hebt continenten waar je gewoon om niets wordt kapotgeschoten, omdat je sowieso een zware belasting bent voor dat land. Of gewoon dood gaat omdat het woord ‘gezondheidszorg’ niet voorkomt in hun woordenboek.

En nu anno 2018 willen veel British stiff upper lip-lieden opeens verkassen naar NL vanwege hun ‘eigen hoogstpersoonlijke beslissing’ om te willen brexitten. Omdat ze de haat hebben aan de EU. Anno 2018 twijfelt überhaupt een deel van NL oprecht aan de zin en onzin van de EU. Komt omdat er nog steeds zo veel onduidelijkheid bestaat over dat vage Brusselse apparaat dat de hele dat zit te huiswerken op malle Europese regeltjes. Over parmaham die geen parmaham mag heten als het niet in Parma in elkaar is geklust. Of over landbouwsubsidies die nu wel of niet voordelig uitpakken voor onze melkboeren. Niemand die het weet of snapt. Voorlopig kun je je als rechtgeaarde Nederlander (en dus Europeaan) nog steeds lamzuipen aan literpakken melk van de Friesland Campina. En zullen we het dan meteen even over die hinderlijke Chinezen hebben? Ja die ja. Met je voetbalstadions in onze provincies opkopen, maar als we hun handelsmarkt willen betreden ho maar.

Maar dan Europa volgens oud-premier Jan-Peter Balkenende. Vorige week dinsdag was ik met nichtje bij een lezing waar Balkie werd geïnterviewd door NRC-journalist Wouter van Noort. Een fijn vragenvuurtje over de waarde van een nationale identiteit, de Europeaan in de wereld. Welke toekomst Europa heeft als we de nationale staten steeds verder willen opgeven. Niet op al deze prangende vragen kwamen eenduidige antwoorden. Dat kan volgens mij ook niet want daar is Europa te complex voor. Tuu-huurlijk trok Balkie de duurzaamheidskaart als speerpunt waarmee we met een volledig sustainable Europa fier de andere wereldmachten tegemoet kunnen treden. Als oud-partner bij EY met de portefeuille Corporate Social Responsibilty, weet hij als geen ander het belang van dit thema gevraagd en ongevraagd te pluggen. En oh ja: innovatie schijnt ook nogal een showpony te kunnen zijn, waarmee je als Europees continent machtigheid kunt behouden, naast of misschien juist nog steeds in de schaduw van China, de VS en Rusland. Duurzaamheid en innovatie. Ik kan me nog een interview herinneren met voormalig SER*-voorzitter Alexander Rinnooy Kan, over duurzaamheid, kennis en innovatie. De beste man vond eigenlijk – en meer knappe economische kopstukken met hem- dat we als NL als de wiedeweerga moeten ophouden die duurzaamheidskennisinnovatiemantra rond te toeteren. Vol aan de bak moeten we omdat NL onderaan de innovatielijstjes in Europa dreigt te moeten kamperen. En nu oppert Balkie voor een verenigd, verduurzaamd en innovatief sterk en slim Europa. Nja. Terug naar de insteek van die hele lezing. Ik zat eigenlijk te wachten op een soort historisch hysterisch betoog over het belang van de waarde van de nationale identiteit of zoiets. Make Europeans Proud Again. Dat werk. Maar dat verhaal kwam er niet. Misschien moet ik er zelf gewoon aan beginnen. Als Europese kaaskop met Indonesische roots. Maak ik er gelijk een tropische verrassing-Europa van. Met veel eten, liefde, familie en gezelligheid. Y’all are invited!

  • SER = Sociaal Economische Raad

HOE DERTIG WIL JE ZIJN

Dertigers zijn weekdiertjes
ze willen zich ontworstelen aan en losmaken van Ikea, van gedeelde shampoo, van onderknuppel zijn.

Dertigers willen design, een exotische regendouche en onderdirecteur van onderknuppels zijn.

Rechtop in pak lopen is lastig als je dat weekend nog in de kroonluchters hebt gehangen.

Ooit was je nog geen dertig maar slechts drie dagen oud
staakte je je huilterreur op het moment dat firma Moederkloek je voorzag van voedsel, liefde en een deken.

Als driejarige volgde spelen, schommelen, snoepen, het slopen van de X-Box van neefje.

Nu wil je ergonomische schommels exporteren en maakt X-Box plaats voor laptops zo dun als de vioolsnaar van je getalenteerde kleuterkind.

Nu is de Brexitverontwaardiging in je agenda gepland
naast vluchtelingenproblematiek
naast de bila’s en carrièredoelstellingen.

Je verslaapt je in je drieseizoenendekbed
je mist de volgende meeting maar nooit je maandelijkse salaris.

Dertigers willen startup zijn, een teamleider met tuin op het hooikoortsvrije zuiden zijn
of ze willen een crowdfundfenomeen rijp voor een beursnotering-dertiger zijn.

Dertigers doen aan paskamerverwachtingsmanagement want willen alles wat bij hun leeftijd past
en weten het daarna ook even niet meer.
Van bedrijfsfiets naar lease, van koffiehaler naar koffiemarktleider, van backbencher naar de voorhoede.

Rechtop in pak lopen is leuker als je niet bang bent om te kreukelen
je mening wordt heus wel gehoord
ook als je die nìet hebt.

Met een dekbeddonatie red je de wereld allicht niet, maar als je humeur daarvan opknapt dan vind ik dat ook prima.

Bouw een schommel, dear dertigers
pak een biertje en ontspan
shampoo van de Ikea is best behoorlijk en onderknuppel zijn al helemaal,
als je maar je best blijft doen.

En nee, dertigers zijn geen weekdiertjes
maar het was een prachtige haak. Een haak om de aandacht, die voortdurend onder spanning, keuzestress en ruis staat, te trekken

waarvan akte, waarvoor dank.

ramonamaramis©2016

Dit gedicht is geschreven in opdracht van de Metropool Dertigersborrel die plaatsvond op vrijdag 9 juli 2016 in Den Haag.