Hallo droeftoeter, Het Aapje is watching you

Ik check mijn feed op sociale media dagelijks. Dat klinkt voor sommige peoples als dwangmatig, maar voor mij is sociale media part of my job. Als schrijver, blogger en journalist probeer ik zo veel mogelijk informatie te processen over allerlei dingen (tegelijk). Van politiek tot pancake-instamoods, van de nieuwste hipster (uhg) pop-upstores in town, tot de stand van zaken inzake donorregistratie. Za-lig is dat. Wat ook zalig is: het afstruinen van eindeloze commentaren en reacties-op-reacties op Twitter (de zogenaamde draadjes) en de schaamteloze rants van mensen op Facebook. Voor mij als schrijver is het een guilty pleasure, een walhalla, een onuitputtelijke bron van kersjes op mijn woordenbreintaart (oh hallo Lingo!!).

Ik heb deze Top Twee:
1. De comments onder een winactie.
Het grappigste vind ik dat de meeste winacties alleen maar een paar dingen van je vragen, namelijk: Like het bericht, tag je vriend(in) en deel de winactie. Maar wat doen al die Facebookersvrouwen,
(meestal vrouwen kan er ook niks aan doen). Die pleuren complete verhalen in de comments. Echt van die zielige verhalen zoals ‘Ik ben door een ongeluk mijn been verloren en mijn hond is onlangs ook al gestikt in een kattenbrokje dus nu eis ik deze winactie op want als er iemand is die deze spuuglelijke designkruk met verstelbare kussens verdient, dan ben ik het wel’. Of deze: ‘Tag je vriendin’ en die persoon plakt dan gelijk haar hele breiclub erin met “gezellig toch dames, met zijn allen een weekendje uitwaaien in een appelgebakrestaurant in Renesse zonder onze mannen!!!” ZUCHT.
2. De comments onder een random veroordeling. Want 99.9 procent van de Nederlandse bevolking vindt de Nederlandse strafmaat uiteraard substantiëel te laag, wat denk jij dan. Diezelfde mensen verdiepen zich uiteraard ook nooit in de eis en uitspraak (is allemaal heel makkelijk te googelen, maar goed wie ben ik). Of mijn tip: Volg Judge Joyce op FB voor superheldere uitleg over vonnissen in spraakmakende zaken. Of volg journalist Chris Klomp op Twitter. Ook hij legt bijvoorbeeld uit dat het recente nieuws, dat de regering geweld tegen hulpverleners gaat bestraffen, een laffe maatregel is die nergens op slaat. Huh? Ish toch goed die nieuwe wet? Nope. Het is een laffe aanvulling op een bestaande maatregel. Precies. Als je niet de moeite neemt om verdieping achter het nieuws te zoeken dan blijf je die zielige Hollandse roeptoeter die overal op loopt te schelden zonder enige onderbouwing. Heeft niks meer met terechte onderbuikgevoelens te maken. Is gewoon gênant, capisce?

Anyway, we moeten door. Want het meest belachelijke type comment onder rechterlijke uitspraken die het landelijke nieuws halen, vind ik met stip: ‘In wat voor verrot land leven wij’ en deze ‘We zijn een ziek land’. Even dit: Het onophoudelijke patiënterige gezeik achter de pc, zonder dat je het snapt, maakt me altijd superboos. Het is zo dommig. Nee, wacht. Het ís gewoon dom. Want zolang jij toegang hebt tot The Interwebs (yay we live in a free country) en zo lang jij de energie hebt om comments te posten, dan ga ik er even vanuit dat jij die energie haalt uit op zijn minst één fatsoenlijke maaltijd per dag. Dat is niet bepaald verrot te noemen hoor. It’s called civilisation. Dat kunnen onze medemensen in een OORLOGSGEBIED niet zeggen. Juist. Je leest het goed, meningenmens. Mensen in staat van oorlog of erger, in een dictatuur, zijn afgekoppeld van álles wat civilized is. Dussss lieve Facebookkinderen, als je weer eens roept dat ons land kapot, verrot en naar de klote is, kijk dan eens op de Facebookpagina (want je zit toch al met je lazy ass op internet, toch?) van een willekeurige krant. En klik dan het blokje ‘Nieuws’ aan. Educate yourself.

En voor alle huisvrouwen die hopen dat hun hele Action-huis kan worden ingericht met een VT-Wonen loungeset, keukeninbouwapparatuur, airfryer, haardroger en nieuwe jacuzzi: Ain’t gonna happen. Ever. Dus laat je moeder, je dochters, buurvrouwen en krulspelden uit je comments. Vertel vooral niet dat je kunstgebit het heeft begeven. Laat het zielige verhaal van je ongeluk van 15 jaar geleden ook maar gewoon zitten want voorlopig ben je gezond genoeg om je pc aan te zetten en je FeesBoekje af te struinen op winacties.nl People smh.

Zo. Ben ik klaar? Jazeker broeders en zusters! Ik zag net een toffe winactie in mijn Instafeed. Want ik kan wel een Chill&Relax-weekendje-weg gebruiken als ik zo mijn hystérische blog teruglees. Che che che.

Respect voor Facebook

 Ik vind Facebook fenomenaal. Bovenal heb ik respect voor Facebook(ers). Daarover later meer. Social media is voor sommigen een botox-unit: nep, lelijk en volgespoten met troep. Voor mij is Facebook, naast Twitter en Instagram, juist een superbron van inspiratie. Vines, Buzzfeedlijstjes, culiblogs, de Quote top 5, vacayfoto’s, oorlogsfoto’s, trailers, teasers en cutie pie dierenfilmpjes. Ja, ook de egels die aan het blufpokeren zijn om een stronk bloemkool. Het is Zuckerberg’s 24/7 crazy kermis and I love it with all my heart.

Hoewel.

Zoals alles wat massaal is, is het met de kwaliteit van de posts op FB ruk gesteld. Niet altijd maar wel regelmatig. En dan heb ik het niet over de landelijke krantenartikelen die op F-book worden doorgeplaatst. Die deugen over het algemeen wel contentwise. Officiële nieuwsberichten worden helemaal drooggecontroleerd voordat ze gepubliceerd worden. Gecheckt op feiten en honderd keer nagekeken op grammatica en spelling (ok, ok, redacteuren hangen ook weleens lam in de kroonluchters. Met oervervelende typo’s als resultaat). Maar online redacteuren hebben een getrainde pen. Zij posten dagelijks écht relevant nieuws. En nu komt het belangrijkste: alles in een lekker leestaaltje opgeschreven. Of heel strak, want soms is nieuws qua inhoud gewoon niet sexy te krijgen. Prima verder. Deze nieuwscategorie op FB is meestal rock solid.

Maar je hebt ook van die celeb&lifestyle-nieuwsblogs die vol staan met non-nieuws. Met headlines die zóó gruwelijk slecht zijn, dat het weer goed is. Goed, omdat het zo vreselijk slecht is. “Dit meisje heeft al zes jaar haar haar niet gewassen. Lees hier de echte reden en het resultaat.” Ik was al Sjaak Afhaak bij de eerste zin. Ik kén niet eens chicks die zes jaar vrijwillig met Cruela de Ville-kapsel willen rondlopen. En ik ontvriend echt íedereen die dit op hun bucket list hebben staan. Meisje of jongen.

Maar wat nou als er “Prinses Beatrix wast al zes jaar haar kapsel niet” had gestaan? Dan was de Privé-redactie in één klap loaded vanwege dubbeluitverkochte oplagen. En hadden ze zelfs de schoonmakers een weekend naar de Seychellen kunnen sturen. Fáscinerend en inspirerend voor mij als schrijver, dit soort onzin.

Anyway, Facebook. Voor mij dé ideale nieuws&entertainmentbron die nooit slaapt. Of de bron die mij juist uit m’n slaap houdt. Want een andere goeie source van one liners en inspiratie is de kilometerslange comments line up onder een willekeurige post. Ik koekeloer vaak onder posts van MTV. Het liefst als het over de zoveelste beef tussen Niki Minaj en zangeressen die wél kunnen zingen gaat. Geniaal is vervolgens het geblaat tussen het Minaj-dispuut versus de waarde leden van Alpha Bèta Taylor Swift. Uiteraard zijn het vaak chicks die virtueel elkaars wimperharen één voor één los zitten te trekken. Maar dan. Is er een dude. Tussen de duizenden catfight comments die dit roept:

‘I know my comment will be ignored but when I am alone in my house i hide under a pillow and pretend i am a carrot’

Held! Echt jongens, dan ben ik aan hoor. Heb nu al een draft gedicht in m’n hoofd. Waar ergens opeens uit het niets de zin ‘alsof ik een wortel ben’ tussen de regels oppopt. Awesome!

Dan nog even speciale aandacht voor deze social media-thema’s die bizar kuddegedrag stimuleren:

1) spartaanse ‘ik teer op 1 suikerzakje – en – 1 oplossoepje – voorhetgoededoel -wereldfietsreizen en 2) afscheidsbrieven

Allemaal superindrukwekkendheftig inderdaad. Dat vindt tout Nederland ook. En om een beetje structuur in reacties te knallen hebben alle reageerders één gemakkelijk woordje afgesproken: ‘respect’ (*zachtjes huilt*).

Jan, Toos, Sharada, Yvonne, Ted, Truus, Carola, Melvin, Frans, Willeke, Gaston, Maaike, Shanna, Ella, Bas, Gijs, Linne, Sterre, Jainina, Jaime, Bob, Ghilaine, Frédéric, Fred K., Willem, Elaine, Joelle, Madison, Zaida, Nolan, Justin, Amara, Tinus, Gert, Donna, Ingrid, Majella, Alvin, Lotte, Elia, Gea, Donnie, Astika, Dennis, Chanel, Veerle, Freek en Maarten, hebben allemaal respect voor mensen die halfblind en kreupel een berg opklimmen. Allemaal hebben ze respect voor personen die dapper hun eigen dood regisseren.

Heel erg bedankt voor jullie originele (#not) zevenletterige, hartverwarmende medeleven in de tijdlijn van vele, vele landgenoten. Maar de publieksprijs gaat wat mij betreft naar Thea de G. Zij postte dit naar aanleiding van een openbare afscheidsbrief, vandaag geplaatst op de Facebook van Metronieuws:

‘Respekt, ik heb kippenveld’

Kijk, dan heb je mij. Want als je in die ongelofelijke empatische braakbak aan comments, aandacht én respect weet te vragen voor iets compleet out of line, namelijk je gesellige grasveld met plofkippen, dan ben je wat mij betreft een hele grote.